De persoon De kunst De smaak De muziek De teksten De rest...   De winkel  
 


ACTUEEL

 

8 Maart 2011

HET WAGENTJE

‘Vasteloavend in America’ is voor Jack Poels nog altijd héél bijzonder. Vooral aan zijn optreden in de carnavalsoptocht 1966 bewaart hij onvergetelijke herinneringen.

Dat zit zo. Jacks vader, die aan een verlammingsziekte leed, redde zich een tijdlang nog met krukken, maar was op een gegeven moment aan een invalidewagentje toe. Toen de gemeente Horst daarvoor geen subsidie wilde geven, zetten bewoners van America spontaan een ‘Jan Poels-actie’ op. En iedereen deed mee. Wekelijks werd in ‘Het Peelklokje’ verslag gedaan van de opbrengst tot dan toe. Vervolgens was voor 'Sjaakie' een speciale rol weggelegd.

“In de carnavalsoptocht, voorjaar ’66, zou het wagentje worden ingewijd. Dat herinner ik me nog goed. Maar mijn vader verdomde het in die optocht mee te rijden: dus toen werd mij gevraagd in dat ding te gaan zitten. Ik in mijn indianenpak in dat karretje; ik was acht. Op een gegeven moment vond ik het wel genoeg en ben ik eruit gestapt. Sommigen zullen toen wel gedacht hebben: ‘Wat nu?’ Lang niet iedereen begreep dat dat ding voor mijn vader was. Er zijn van die optocht nog foto’s. Aan het karretje hangt een plaat ‘America het Horst neet nuudig’. Ze hebben de Poels-actie op een gegeven moment moeten stoppen, anders was er zelfs te veel geld binnengekomen.
Dat een dorp zoiets voor een man kan doen, heeft echt indruk op me gemaakt. Ik vraag me weleens af wat me buiten de muziek ook nog drijft; en dan kom ik toch heel vaak op dat wagentje.”

Bron: 'Een splinter van de ziel. Rowwen Hèze en het grote dorpsverlangen', uitgeverij SUN, Nijmegen, 1995

Wilt u reageren? Klik hier