De persoon De kunst De smaak De muziek De teksten De rest...   De winkel  
 

JOHN
LEVEN MET MUZIEK
BIER
SEGWAY
KAMEEL VAN DE PEEL
TED NUGENT
DROOMCONCERT
HET GEVOEL VAN DE REM
SCHUURtJE
NEEMES

ARCHIEF

 

15 september 2016

JOHN

Vandaag leest Jack weer een column voor bij Radio 1 voor Het Allerbeste (link volgt) Gisteren schreef hij een tekst over John. Die kunt u hieronder lezen.

John

Vandaag is John begraven. Heel goed kende ik hem niet, maar toch genoeg om te weten dat het n goed mens was. Een heilige was hij zeker niet, eerder n groot ondeugend kind dat met volle teugen van het leven genoot. Hij startte hier in het dorp ooit zn eigen bedrijf. Van heinde en verre schoven automobilisten aan om subwoofers en CD-spelers met fel flikkerende Led lichtjes door hem te laten inbouwen. Toen de mobiele telefonie zn intrede deed waren hij en zn broer het, die moeiteloos overstapten van inbouw apparatuur naar GSMs in alle soorten en maten. Ze waren gul en ze werkten hard, schepten daar nooit over op en stonden altijd voor iedereen klaar. Op het moment dat het mobieltje overal op internet werd aangeboden bedacht hij wat anders. Binnen n paar jaar had hij n goedlopende handel in scootmobiels. Daarbij had hij n baan als chauffeur en maakte hij met zijn vrachtwagen geregeld n lange rit naar het buitenland. Vorige week kwam het bericht dat hij plotseling was overleden. Hier in de kerk zit ik te denken aan wat bandlid Smid afgelopen weekend in de bus vertelde. Hij had in het voorbijgaan n oude man met n scootmobiel voor de gesloten poort van John zijn loods zien staan. Met zijn telefoon in de hand stond de man te wachten, maar er kwam niemand. John was er toen al niet meer. Ik ken Johns ouders, broer en zus nog van vroeger. Ze kwamen vanuit de provincie Zeeland in Limburg wonen. Ze hadden allemaal n lieve, zachte, blik in de ogen. John ook. Hij was een lobbes. N levensgenieter. Soms misschien wel iets te veel galmt het door de kerk. De kerk waar hij volgens pastoor niet overdreven veel kwam. Dat dit nogal zacht was uitgedrukt werd bevestigd door de glimlach die ik links en rechts op de gezichten zag verschijnen. Tijdens de communie wordt De peel in brand gedraaid. Ik staar wat naar de grond. Je eigen stem te horen blijft raar, zeker in een volle kerk. Dan wordt het lied Heer, ontferm u over ons ingezet. Het is een troostrijk lied, of je nou gelovig bent of niet. En troost is het allerbeste wat de kerk vandaag te bieden heeft. De pastoor nodigt de mensen uit om John naar zn laatste rustplaats te begeleiden en zegt: we draaien daarbij Rowwen Heze, muziek die zo goed bij hem past. Even is het stil. Hij blijkt zich te hebben vergist en zegt: sorry, muziek van Normaal. Iedereen in de kerk lacht. Daar boven uit hoor ik de onmiskenbare bulderlach van John door de hemel rollen, net zoals vroeger door de kroeg.

Wilt u reageren? Klik dan hier